Posts Tagged: aftellen

Klaar voor vertrek: nog twee dagen op de teller!

Farah bij haar planbord met daarop onze reis.

Farah bij haar planbord met daarop onze reis.

Thomas: Nou ok, zullen we dan maar beginnen? Maar weer net als tijdens onze reis in 2009? Jij en ik om de beurt iets zeggen?

Rachelle: Prima. Ik typ wel. Daar gaan we…

Thomas: Na 378 dagen aftellen is onze sabbatical dit weekend samen gestart. Rachelle heeft voor Kerst vrij gekregen en ik sinds 28 december. Nu is het dan zover dat we echt alleen nog de laatste dingen voor de reis hoeven te regelen. Eindelijk!

Rachelle: Die 378 dagen aftellen is trouwens letterlijk voor Thomas. De aftelkalender op zijn bureaublad op het werk stond al heeeeel ruim van tevoren ingesteld en ik werd dagelijks op de hoogte gehouden dat het “nog maar 372 dagen” (bijvoorbeeld) was. Maar dat terzijde. Met dit stuk gaan we een aftrap maken aan ons reisverslag, dat we willen gaan bijhouden. Ter documentatie voor onszelf en de meisjes, maar ook om het thuisfront wat mee te kunnen nemen in onze tijd down under.

Thomas: We vonden het nog lange tijd wel spannend of de reis wel echt werkelijkheid zou worden, maar het lijkt er nu toch echt op.

Rachelle: Even afkloppen aub.

Thomas: De tassen liggen al klaar en Rachelle heeft de reis met Farah op haar planbord gezet.

Rachelle: Farah was wel erg verrast toen ze eindelijk het vliegtuig- en vakantie-magneetje mocht plakken voor de komende week. Met beide armpjes in de lucht ondertitelde ze “kijk mama ik doe zo, omdat ik blij ben omdat we nu bijna gaan!”.

Thomas: Deze week hebben we voor het laatst de normale gewoontes gedaan, zoals de laatste keer sporten en een rondje over de markt op zaterdag. En dan gaan we kijken hoe het leven er aan de andere kant van de wereld voor staat.

Rachelle: Ik vind het eigenlijk wel leuk om als start een paar vragen te beantwoorden die ik vaak gesteld krijg, zullen we dat doen?

Thomas: Ok. Wat voor vragen krijg je dan vaak gesteld?

Rachelle:
– Hoe hebben jullie dat geregeld met werk?
Wij hebben geluk dat onze beide werkgevers zo vriendelijk en flexibel zijn om ons onbetaald verlof te gunnen voor deze periode. En ja, erna mogen we allebei weer terugkomen in onze baan.

– Onbetaald verlof?
Ja, betaald verlof ging ze dan weer net wat te ver. De impliciete vraag die ik hierin denk te horen is: hoe doen jullie dat financieel? Antwoord hierop is: we hebben deze reis al lang in het vizier en hebben hier dus ook al lang voor kunnen sparen. Toen we een huis gingen kopen in 2014 hebben we getwijfeld tussen een groter en duurder huis en ons huidige rijtjeshuis. De mogelijkheid om van het verschil nog (makkelijk) ooit een keer op reis te kunnen gaan, is een van de doorslaggevende redenen geweest. We zijn overigens doordrongen van het feit in wat voor een luxe positie wij zitten om dit zo te kunnen doen en zijn daar ook heel dankbaar voor.

Thomas: De volgende vraag die ik wel vaker hoor is:
– Ga je dan met de kinderen?
Ja natuurlijk, die laten we niet zomaar thuis. Het doel is juist om samen tijd door te brengen. Ja, het is misschien uitdagend om met twee kleine kinderen naar de andere kant van de wereld te gaan, maar we zijn niet de enige die dit doen. Als je ervan uitgaat dat dit mogelijk is, dan gaat het waarschijnlijk ook lukken. Een leuke anekdote is dat ik iemand op de sportschool vorige week vertelde dat ik een tijd er niet zou zijn omdat ik naar Australië ging. Hij zei tegen me dat hij dit ook altijd al had willen doen, maar legde uit dat hij dit nu niet meer mogelijk achtte, omdat hij gebonden was aan een vriendin en een woonhuis. Hij vroeg bevestiging voor zijn aanname dat ik waarschijnlijk in mijn eentje ging backpacken. Het horen dat ik met “mijn vrouw” en onze twee jonge dochters op pad ging, kwam dan ook uit een onverwachte hoek.

Rachelle:
– Jeetje en die vliegreis dan!?
Tja. Ik stel me erop in dat dit 24 uur worden waarin ik me regelmatig echt even zal afvragen waarom we dit ook alweer bedacht hebben. Het feit dat Julin geen eigen stoel heeft en op mijn schoot zal zitten, draagt daar wel aan bij. Dan herinner ik me echter dat dit ruim 700,- enkele reis scheelt en daarmee kan ik de keuze voor geen vliegtuigstoel direct weer rechtvaardigen haha. En voor de rest: we maken deze reis zeker niet voor de vlucht, maar het is nou eenmaal een essentieel onderdeel om er te komen. Een beetje relativering van deze zeer betrekkelijk ongemakkelijke situatie is sowieso wel op zijn plaats denk ik, met het vooruitzicht wat we gaan doen. Het helpt mij trouwens ook ontspannen doordat we bij voorbaat al alle schermtijd-principes hebben opgeschort voor deze 24 uur.

Thomas: Ik denk dat als Julin wel een eigen stoel had, ze trouwens toch ook op jouw schoot zou zitten hoor…

Rachelle: Klopt waarschijnlijk ook, een kleine aap is het.

Thomas: En de vliegreis is goed voorbereid met allerlei spelletjes die Rachelle heeft bedacht en gekocht, filmpjes die zijn gedownload en boekjes die zijn ingeslagen. Er zijn zelfs heuse medereiziger-excuus-zakjes in de maak.

Rachelle: Ja je bedoelt de EHBO (Eerste Hulp Bij Overlast)-zakjes voor de directe medepassagiers. Ik zag dat idee ergens op internet en vond het wel wat. Een soort goodie-bag die je op voorhand uitdeelt en daarmee je eigen opgelaten gevoel door jengelende kinderen kunt afkopen. I-de-aal. We hebben er 25 gemaakt, dus zitten in een straal van 2 meter wel in een veilige zone hiermee.

Thomas: De vraag die ik verder nog vaak krijg:
– Hoe heb je de reis praktisch geregeld?
We kwamen al snel uit bij een reisbureau gespecialiseerd in verre gezinsreizen (Travelnauts), dat bleek namelijk niet eens duurder dan het allemaal zelf te regelen. Bovendien was hun ervaring heel waardevol en wisten ze ons goed te begeleiden bij het uitstippelen van de route en manier van reizen. Het is nu ook hoogseizoen (zomer) in Australië en daarom dien je alles ruim van te voren te plannen om niet voor gesloten deuren te staan, mis te grijpen op een camper of teveel te betalen. Ook vonden we het erg fijn dat we met Travelnauts al lang van tevoren duidelijk hadden hoe de reis er uit zou komen te zien en zo konden we ook goed rekening houden met Farah en Julin.

Rachelle: Dat is wel anders nu dan toen we in 2009 samen een half jaar gingen backpacken door Azië. Met de meisjes erbij is de behoefte aan wat meer houvast bij ons ook gegroeid. De volgende vraag die we beiden natuurlijk vaak horen:

– Hoe gaan jullie reizen? Met een camper?
Jep, het grootste deel wel. Bij aankomst, bij vertrek en in de grote steden zitten we in hotels omdat dat niet handig is met een grote camper. Dan leveren we hem in en halen we erna weer op. Het reisplan is dan ook: starten in Cairns door te acclimatiseren in een hotel, dan met de camper naar Sydney reizen om daar weer een paar dagen in een hotel te zijn, met de camper naar Melbourne reizen, daar weer in een hotel en dan doorreizen tot eindbestemming Adelaide. Tussen Cairns en Sydney hebben we een belangrijke tussenstop in Brisbane, want daar halen we oma Ria op, die een groot gedeelte van de reis zal meereizen tot Melbourne.

Thomas: Ik vind het echt heel mooi dat ik dit ook samen met mijn moeder kan ondernemen.

Rachelle: Daarmee herinner je me aan nog een belangrijke vraag die ik vaak gehoord heb:

– Serieus? Je schoonmoeder gaat mee? Maar waar slaapt ze dan? Wat?? Ook nog echt IN je camper erbij? Nee echt, voor 8 weken????
Juist ja. Ik geloof dat menigeen aan mijn mentale gesteldheid is gaan twijfelen toen ik ze dit vertelde. Een mooie reactie van iemand vond ik dat zij alleen zou overwegen om haar schoonmoeder mee op vakantie te nemen, als ze de garantie erbij kreeg dat schoonmoederlief dan in de skilift zou blijven hangen. En ik kan niet anders zeggen dan dat ik deze redenatie echt snap. Alleen niet in mijn situatie. Ik prijs me namelijk echt erg gelukkig met mijn schoonmoeder. Met haar twee dagen in de week oppassen is ze eigenlijk al een soort van vast onderdeel van ons gezin. We hebben al eerder (uiteraard kortere) reisjes met plezier samen ondernomen en de meisjes en wij zijn eigenlijk gewoon dol op haar en vice versa. Er zullen heus wel momenten zijn waarop we even ons eigen plan trekken, maar die flexibiliteit is er zeker. Ria heeft bovendien een heel gemakkelijk, aangenaam karakter dus wij verwachten vooral veel plezier aan elkaars gezelschap te beleven. Nou Ria, als anderen dit gelezen hebben, zul je wellicht wel meer aanvragen als reisgezelschap kunnen verwachten, denk je niet?

Thomas: Zo dan hebben we hierbij ons eerste verhaal geschreven. We zijn van plan dit regelmatig te gaan doen. Ik wil ook graag bij ieder verhaal straks mooie foto’s en video’s plaatsen die we maken tijdens de reis. Bij dit verhaal voeg ik enkele foto’s van de laatste week voor ons vertrek toe.

Rachelle: Tot zover! En mochten er naast bovenstaande, nog vragen zijn overgebleven die jullie bezig houden, stel ze gerust hieronder! Wij hebben de komende maanden toch niks te doen, dus beantwoorden ze graag :). Voor nu nog: houdoe!

De koffers staan klaar!

De koffers staan klaar!

Kerstdiner in Berg en Terblijt

Eén van de laatste keren dit jaar met de familie samen tijdens het kerstdiner in Berg en Terblijt. Proost!