Posts Tagged: Brisbane

Welcome to Australia grandma.

You've just gotta keep the feeling.
You’ve just gotta keep the feeling.

Blog 4: vrijdag 25-1-2019 t/m zondag 10-2-2019. Foto’s onderaan.

Rachelle: Hallo weer allemaal! Deze periode begon met het onthaal van oma Ria op 25-1 in Brisbane. We keken uit naar haar komst en hadden onze voorbereidingen getroffen met een feestelijk krijtbord. Thomas vond het leuk en spannend om zijn ‘mams’ op te gaan halen en wilde dan ook, zoals altijd en een goede zoon betaamd, ruim op tijd vertrekken zodat we haar op een ontspannen en rustige manier konden ophalen. 

Thomas: Maar voordat we op het vliegveld een parkeerplaatsje hadden gevonden voor onze 3,4 meter hoge bus, hadden we al 4 extra rondjes opnieuw moeten rijden over de luchthaven, voordat we een plek vonden waar we wel pasten. Gelukkig kwamen we uiteindelijk op tijd bij de aankomsthal aan. 

Rachelle: Dit klinkt alsof het wel meeviel met de stress. Maar ondertussen was met elk extra rondje de adrenaline wel al toegenomen. En hoewel mijn tijdsbeleving over het algemeen “behoorlijk ontspannen” te noemen is, voelde ook ik inmiddels wel druk om haast te maken, want we wilden zeker zijn oma haar aankomst niet alsnog net te missen. Resultaat was dat we, netjes op tijd (uiteindelijk zelfs nog 40 minuten te vroeg), maar wel wat oververhit kwamen aangerend in de aankomsthal. Om daar te constateren dat we in alle haast Julin zo uit de camper hadden meegenomen en vergeten waren haar feestelijke outfit aan te trekken. Of, zo bleek: überhaupt een outfit aan te trekken. Dus wachtten we met onze mooi aangeklede peuter en dreumes in luier op de komst van oma.

Thomas: Het was erg leuk haar weer te zien en het was ook al erg snel weer vertrouwd. Ze had een goede reis gehad en was niet eens echt moe. Stoer hè! In het weekend in het appartement in Brighton (in de buurt van Brisbane) verwerkte oma de jetlag, die ook wel meeviel. Dit weekend was het ook Australia Day. Dit is een Australische nationale feestdag, vergelijkbaar met Koningsdag. Farah en Julin werden hiervoor nog geschminkt. We zijn ook nog een ochtend naar de ‘South Bank Parklands’ in Brisbane gegaan: een super mooi park met daarin ook een promenade met terrasjes, mooie bomen, een natuurlijke speeltuin en een uitgebreid open lucht zwembad met allerlei coole fonteinen. 

Rachelle: De toevoeging van oma Ria aan ons gezelschap was al snel heel vanzelfsprekend. We vonden al snel een balans en manier om met zijn vijven letterlijk en figuurlijk met en om elkaar heen te bewegen in de camper. En door oma Ria’s aanwezigheid, kwam er voor ons en de meisjes ook meer aandacht voor de natuur om ons heen. De bomen, insecten en vogels die anders algemener of minder zouden worden opgemerkt, werden nu al snel geïdentificeerd, waardoor Farah ons nu ook al kan wijzen op een ibis, wants of eucalyptusboom.

Thomas: En deze natuur is dan ook een geliefd onderwerp voor oma haar fotografie. Na het weekend gingen we met de camper, onze spullen en nu ook de spullen van oma Ria en oma Ria zelf, weer verder. Het begon een volle bak te worden, maar het past. 

Rachelle: Sinds Thomas op de vorige camping onder de indruk was geraakt van het waterpark, werd een selectiecriterium door hem toegevoegd: er moest weer een “bucket” zijn. 

Thomas: JA EEN BUCKET. Dat is een soort van stortdouche maar dan heel groot. De grootste die we hebben gehad was 800 liter (en we gaan ervan uit dat dit water telkens hergebruikt wordt). Die bucket kantelt telkens een grote hoeveelheid water over de mensen in het waterpark heen…. met een bepaald interval.

Rachelle: Mocht je nog meer details over buckets willen horen, weet je nu wie je man is. 

Thomas: Uhm zeg ook nog maar er achteraan: “en die plens water maakt het dan ook juist erg spannend”.

Rachelle: Gedaan… en tot zover de bucket. Nu echt :). Zo kwamen we door o.a. deze selectie voor onze volgende bestemming terecht op- het moet gezegd worden- een fantastische camping met waterpark bij Bribie Island aan de Sunshine Coast.

Thomas: Farah en Julin vinden de waterparken trouwens net zo leuk als ik. Nadat wij blijkbaar een keer het waterpark “zwemparadijs” hadden genoemd, vroeg Farah telkens “naar welk paradijs gaan we nu?”. En oma Ria roetsjde trouwens ook al mee de waterglijbaan af.

Rachelle: Ja die ontwikkeling was mooi te zien. Na aanvankelijk nog wat voorbehoud in Brighton (“nee de glijbaan sla ik maar over, ik wil geen knikje in mijn rug”), volgde een welwillende poging toen ze zag dat deze waterglijbaan niet zo onbesuisd ging en eindigde het- na een gouden tip- in een enthousiast “jaaaaa, dat werkt echt goed, met je badpak tussen je billen ga je echt veel sneller, dan is het echt leeeeeuk!”.

Thomas: Vanuit Bribie Island bezochten we de Australian Zoo, dit is de dierentuin van de familie van Steve Irwin (de bekende crocodile hunter). Hier zagen we van dichtbij krokodillen, kangaroos, koala’s, reuzeschildpadden etc. Voor Farah was het hoogtepunt de grijpmachine. Ze had nog de opdracht van Nonke Marc en opa Servé gekregen een knuffel koala en -kangarootje mee te nemen en deze bleken nu net allebei in die bak te zitten. Wonderlijk genoeg visten we deze er ook nog allebei uit! 

Op Bribie Island kwamen we verder op het idee om een fietsje (met zijwieltjes uiteraard) voor Farah te kopen. Ze kan hier op de campings motorisch veel leren en net zoveel meters maken als ze thuis in Best in een hele lente en zomer zou afleggen. Dus dat fietsje kwam er ook. Tsja, als Rachelle en ik met zijn tweeën hadden gereisd, dan zou de reis waarschijnlijk allemaal wel wat avontuurlijker verlopen dan met met de kinderen erbij. Maar aan de andere kant is het ook erg leuk om zo met Farah samen haar eerste fietsmeters te kunnen meemaken, Julin’s eerste stapjes te kunnen volgen en Farah opeens al een klein engels liedje te horen zingen.

Rachelle: We zijn blij dat de mensen hier wel al snel aan ons accent horen dat we Nederlands zijn en daardoor de inhoud van ons engels gelukkig niet al te letterlijk nemen. Zo had oma Ria zin in een klein kopje koffie, maar vroeg “one coffee please, but not too great”. Maar ik was achteraf gezien vooral gelukkig dat ze mijn verzoek voor “the most shady place on the camping site” niet te dubbelzinnig oppikten. 

Maar goed, na Bribie Island verlieten we de staat Queensland voor New South Wales, want we gingen naar Byron Bay, (een aardig stadje met een duidelijke surfcultuur waar middels peace tekens en regenbogen de “relax”-modus duidelijk wordt uitgedragen). Hier vonden we een heerlijk Thais restaurant, bezochten we de maandelijkse markt en nam ik een kennismakingsles surfen. Hoewel ik vooral naast en onder het surfboard heb gelegen, vond ik het zeker wel erg leuk om te doen. Later in de reis wil ik dan ook nog weleens een lesje nemen. 

Vervolgens reisden we nog via Coffs Harbour, naar Tuncurry en zijn we nu op de laatste stop voor we Sydney bereiken: Central Coast. De campings die we gezien hebben, varieerden van gezellige familiecampings, tot hippe bijna resort-achtige campings en op dit moment hebben we een tegenvaller met een overvolle camping met een plaatsje zo groot dat het me aan de bioindustrie doet denken. En de uitzichten wisselden daarmee ook van een bierdrinkende stoelzitter als buurman (nu), tot een prachtig meer, tot een kunstgras heuvel met zitzakken waar je “cocktails by the pool” kon bestellen tot een prachtig soort oerwoud met allemaal vogelgeluiden, waar het ’s nachts zo donker werd dat er wel honderden sterren aan de hemel te zien waren. 

Thomas: In Tuncurry stonden we op een relatief goedkope camping met een erg gedateerde uitstraling, waardoor we er wel wat twijfels over hadden toen we voor de ingang stonden. Maar achter het sjofele caravankampje verscheen achteraan ineens een prachtige plek met hele hoge palmen waar we twee fijne dagen hebben gestaan. De tropische omgeving waarin we alweer weken verkeren, went ook wel erg snel eigenlijk. Het is goed om er bij stil te staan hoe prachtig de omgeving is, ook al ervaren we die soms al als normaal. En daarbij helpt het en is het soms verrassend, om de luxere campings af te wisselen met de wat meer eenvoudige. En ook de beelden tijdens het FaceTimen met het thuisfront herinneren ons aan hoe het ook kan zijn. We maken hier zoveel verschillende dingen mee, dat we het soms moeilijk vinden om nu te bedenken waar we de afgelopen week allemaal zijn geweest. 

Rachelle: Bepaalde herinneringen blijven dan wel weer wat steviger hangen. Zo leerden we tijdens het (wederom) zoeken naar een geschikte parkeerplek voor onze camper in Brisbane dat Australiërs erg optimistisch zijn (yeah no problem, you can park here for an hour or two, you’ll be fine), maar de politie niet zo (120,- dollar boete). En kregen we ook meer feeling met de grootte van ons voertuig in de hoogte. Zo dacht Thomas een geschikte schaduwplek te hebben gevonden onder de boom, maar gaf de antenne op onze camper hier een ander (of: juist geen meer) signaal over af. 

Thomas: Nou, het mooiste moet nog komen. Die antenne was peanuts in vergelijking met jouw actie, waarbij je niet gezien had dat je tegen rode metalen klosjes aanreed, die moesten voorkomen dat hoge voertuigen als wij tegen een 20 cm te lage brug zouden aanrijden. De brug raakten we gelukkig niet, maar het was wel een flink lawaai.

Rachelle: Ach je bedoelt die “waarschuwingsvlaggetjes”… Mijn rijleraar zou wel trots op me zijn geweest als hij had kunnen zien hoe ik, als gevolg hiervan, het verkeer in beide richtingen stillegde, zodat ik de bekende “keren op de weg”-manoeuvre met onze 7 meter lange camper kon uitvoeren. Al verontschuldigend zwaaiend en dankend voor de 10 minuten van hun leven, reed ik dan ook weer -terug onder de klosjes door- langs de tientallen auto’s die hiervoor in rij waren komen staan. 

Thomas: Om het thuisfront gerust te stellen: we rijden afgezien van deze dingen over het algemeen prima en hebben in deze periode weer ruim 1200 veilige kilometers gereden hoor ;). 

Rachelle: Juist, no worries mate! Ria, vind jij het leuk om ook nog iets toe te voegen aan deze blog?

Ria: Ja, ik vind het fijn zo met de dag te kunnen leven. Ik denk helemaal niet meer aan morgen of gisteren. Gewoon van elke dag genieten, kijken wat er op je pad komt en van elke dag weer iets moois maken. Dat vind ik echt het fijne van deze reis.

Thomas: Ok. Farah, wil jij nog iets zeggen?

Farah: Uhm, ja papa. Zeg maar tegen de mensen daar, die in Nederland zijn: “wij zijn hier, in Australië”. En: “ik vroem er lekker op los op de camping”.

Rachelle: En zo is het allebei maar net! Wij vertrekken morgen voor acht dagen naar Sydney, waar we in een appartement verblijven en reizen erna met de camper in een dikke 3 weken naar Melbourne. Daaag allemaal!

Samen werken aan het welkomstbord voor Oma Ria.
Samen werken aan het welkomstbord voor Oma Ria.
We wachten op Oma Ria op het vliegveld van Brisbane.
Vol spanning wachten op Oma Ria op het vliegveld van Brisbane.
Daar is ze!
Daar is ze!
Op Australia Day kreeg Farah een koalabeer geschminkt...
Op Australia Day kreeg Farah een koalabeer geschminkt…
...en Julin kreeg een eendje.
…en Julin kreeg een eendje.
Mamachellepelle met Faarpetaar en Julinnepinne.
Mamachellepelle met Faarpetaar en Julinnepinne.
Hier zijn we in het park van Brisbane.
Hier zijn we in het park van Brisbane.
Farah heeft het er goed naar haar zin!
Farah heeft het er goed naar haar zin!
Oma Ria en Farah samen aan de wandel.
Oma Ria en Farah samen aan de wandel in de Southbank Parklands, Brisbane.
Farah heeft het naar haar zin in de fontein: 'die is net zoals in Best'.
Farah heeft het naar haar zin in de fontein: ‘die is net zoals in Best’ – Southbank Parklands, Brisbane.
En Julin en Oma onderzoeken deze walrus.
En Julin en Oma onderzoeken deze walrus.
Proficiat met je verjaardag Oma Yvonne!
Met het krijtbord kunnen we ook jarige thuisblijvers zoals oma Yvonne feliciteren!
Op camping Sandstone Point neemt Julin het Volkskrant Magazine door.
Op camping bij Bribie Island neemt Julin de ochtendbladen weer door.
Julin is klaar voor het zwembad met haar 'Ta!(s) en 'B(r)i!(l)'
Julin is klaar voor het zwembad met haar ‘Ta!(s) en ‘B(r)i!(l)’
Schelpjes en steentjes zoeken op het strand van Bribie Island.
Schelpjes en steentjes zoeken op het strand van Bribie Island.
Onze plek onder de sterrenhemel.
Onze plek onder de sterrenhemel.
Farah kijkt vol spanning of de grijper beet heeft.
Farah kijkt vol spanning of de grijper beet heeft.
Een krokodil in Australian Zoo. Hij ligt heel stil.
Een krokodil in Australian Zoo. Hij ligt heel stil.
Zo, we zullen die krokodil eens in zijn staart bijten!
Zo, krokodil we bijten jou eens in je bil!
'Hap!'
‘Hap!’
Een kangaroo in 'Roo Heaven'.
Een kangaroo in Australian Zoo.
Farah laat haar zojuist gewonnen knuffeltje zien aan 'Roo'.
Farah laat haar zojuist gewonnen knuffeltje zien aan ‘Roo’.
Oma Ria en Farah kijken naar de giraffen.
Oma Ria en Farah kijken naar de giraffen.
Even de route door het grote park uitstippelen.
Even de route door het grote park uitstippelen.
You've just gotta keep the feeling.
You’ve just gotta keep the feeling.
'waar staat Nonke Bert? En waar staat Opa Servé?'
De familiekennis up to date houden met het zelfgemaakte boekje van haar petetante.
Oma Ria lekker in de weer met haar camera.
Oma Ria lekker in de weer met haar camera.
Julin kan inmiddels lopen. Daar komt ze!
Julin kan inmiddels lopen. Daar komt ze! In haar sas op de “resort-camping”.
Even pootje baden.
Even pootje baden.
Farah op haar nieuwe fiets.
Farah op haar nieuwe fiets.
Samen met Julin eens even kijken wat er in het mandje past.
Samen met Julin eens even kijken wat er in het mandje past.
Farah is enthousiast om haar fiets uit te proberen op de camping.
“Mama, ik voel de zon op mijn haar en de wind in mijn gezicht als ik zo hard fiets!”
Een groepsfotootje op de zelfontspanner bij het ontbijt.
Een groepsfotootje op de zelfontspanner bij het ontbijt.
Popje Rosita mocht ook mee naar de markt in Bryon Bay.
Popje Rosita mag overal mee, ook hier naar de markt in Byron Bay.
Hmmmmm. Eten bij 'Succes Thai'.
Hmmmmm. Rachelle kon haar lol weer op.
Oma Ria met Julin, midden in het spettergeweld.
Oma Ria met Julin, midden in het spettergeweld.
Een voorbeeld van een 'paradijs', met bucket.
Een voorbeeld van een ‘paradijs’, mét bucket.
Julin vermaakt zich prima!
Julin vermaakt zich prima!
Farah en Julin onderweg. Farah luistert naar luisterboekjes en bewaakt het fietsje. Julin doet een dutje.
Farah en Julin onderweg. Farah luistert naar luisterboekjes en bewaakt het fietsje. Julin doet een dutje.
Farah op het strand van Byron Bay.
Farah op het strand van Byron Bay.
Oma Ria geniet van het mooie heldere water en de zon.
Oma Ria geniet van het mooie heldere water en de zon.
Zandkasteeltjes bouwen.
Zandkasteeltjes bouwen.
Julin houdt van de golven...
Julin houdt van de golven…
...dat kun je wel zien!
…dat kun je wel zien!
Julin brengt ons wel even naar Coffs Harbour.
Julin brengt ons wel even naar Coffs Harbour.
Na zonsondergang in Coffs Harbour.
Na zonsondergang in Coffs Harbour.
Een camper vol!
Een camper vol! Soms is eten in de camper wel een aangename verkoeling.
Hoera! Gefeliciteerd vriendinnetje Jasmijn!
Hoera! Gefeliciteerd vriendinnetje Jasmijn!
Julin bestudeert het eens even vanaf de schoot van papa.
Julin bestudeert het eens even vanaf de schoot van papa.
We kamperen in de onverwachte 'oase' van een caravanparkje.
De mooiste campingplekken bleken onverwacht.
Julin is ondersteboven van de reis!
Julin is ondersteboven van de reis! Onze kleine Billabong.
Oma Ria fotografeerde de zandpatronen gemaakt door krabbetjes op het strand in New South Wales.
Oma Ria fotografeerde de zandpatronen gemaakt door krabbetjes op het strand in Coffs Harbour.
In Tuncurry fotografeerde Oma Ria pelikanen.
En in Tuncurry fotografeerde Oma Ria pelikanen.
Veel groetjes van ons aan iedereen in NL!
Veel groetjes van ons aan iedereen in NL!