Posts Tagged: Trinity Beach

Op je sloffen naar Australië.

Klaar voor vertrek!

Klaar voor vertrek!

Blog 2: donderdag 3-1-2019 t/m vrijdag 11-1-2019. Foto’s onderaan.

Rachelle: Ha hallo allemaal! Net een week geleden begon ons avontuur, dus is het nu wel tijd om een eerste verslag te maken.

Thomas: Donderdag 3 januari werden we om 6.00 in Best opgepikt. De taxi reed ook langs Rosmalen om opa Johan en oma Ria op te pikken, die ons kwamen uitzwaaien. Voor oma Ria was dit meteen een generale repetitie aangezien zij eind januari zal gaan vliegen.

Rachelle: Ondanks de vroegte van vertrek en de grootte van de reis, was iedereen (inclusief de kleintjes) heel ontspannen. Er was echter een momentje waarop het even spannend werd. Bij het afscheid nemen van opa en oma, wilden we de slofjes van Farah (die ze nog aan had nadat ze rechtstreeks uit bed was gehaald) ruilen met haar schoentjes. Hier dacht onze peuter echter anders over. Gelukkig waren we al voldoende ontwaakt om bij het zien van haar blik, al snel te handelen volgens “choose your battles”. Zo gingen opa en oma naar huis met de schoentjes en hadden wij een blije peuter die op haar sloffen naar Australië mocht.

Thomas: Toen we eenmaal naar de douane waren gesloft, vroeg de beambte hoe lang we in Australië wilden blijven. Toen we “3,5 maand” antwoordden, verzuchtte hij dat het wel jammer was dat we dan carnaval zouden missen.

Rachelle: Zo zie je maar dat echte Limburgers en Brabanders door het hele land te vinden zijn!

Thomas: Farah had de weken voordat we gingen al geoefend op de uitspraak van “Australilu” en tijdens het zoeken van de gate, hoorden we opeens na stil oefenen een enthousiast “Au-stra-li-JUUUUU”!

Rachelle: Daarmee waren we er helemaal klaar voor. Julin had al snel ontdekt dat het veel leuker was om zich op de koffers te laten transporteren in plaats van in de wandelwagen en zo liepen we door de lange hallen van Schiphol. Om precies bij aankomst bij onze gate te worden uitgezwaaid door een prachtige regenboog.

Thomas: De vliegreis verliep voorspoedig. Ik vond het wel vreemd dat het na zo een 4-5 uurtjes vliegen al donker werd en ook in het vliegtuig de lichten uitgingen. In de nieuwe tijdzone brak de nacht blijkbaar al aan.

Rachelle: Daar waren onze bioritmes natuurlijk niet op ingesteld. Wij wilden wel ons best doen om tegen ons gevoel in toch te gaan slapen, maar voor de meisjes was dit niet te doen. Dus bleven we in het donker met ze op. Hierin hebben we spelletjes gespeeld, af en toe wat rondgelopen, gegeten, de EHBO-zakjes (zie vorige reisverslag en op verzoek: zie foto voor de inhoud) uitgedeeld, stickers geplakt, boekjes gelezen en uiteraard filmpjes gekeken. Gedurende het hele eerste stuk van de vliegreis van zo’n 11 uur tot aan Singapore, hebben ze maximaal 2 uur geslapen. Dit voelde echter nog vrij natuurlijk, omdat we eigenlijk gewoon een dag samen in het vliegtuig doorgebracht hadden. Toen we bijna in Singapore aankwamen, brak onze biologische nacht pas aan. En dus werden de meisjes na zo een 1,5 uur slaap, gewekt door het klaarmaken voor landen. Op wat jengelen van Julin na, bij het in slaap vallen vanwege de andere situatie, waren ze echter de hele vliegreis goed gehumeurd en wij daardoor ook zeer in onze nopjes. Ondanks dat het wel gewaardeerd werd, bleken de EHBO-zakjes dus niet eens zo nodig te zijn geweest.

Thomas: In Singapore stapten we na 2,5 uur wachten over in het volgende vliegtuig. In het tweede (kleinere) vliegtuig sloeg de vermoeidheid bij ons wel wat toe, maar we hebben het overleefd.

Rachelle: Uiteindelijk na ruim 19 uur vliegen, 26 uur totaal reis, 4 uur slaap per meisje en 1,5 uur slaap per ouder, kwamen we dan ook heel blij in Cairns aan!

Thomas: Mijn eerste indruk was dat we in een tuincentrum waren aangekomen, de lucht was heel vochtig, overal waren mooie groene planten en bloemen en het was vooral lekker warm (ruim 30 graden gemiddeld). Met de huurauto konden we meteen oefenen met links rijden. Dit ging eigenlijk al vrij snel vlot.

Rachelle: We zitten sindsdien in een appartement in Trinity Beach, 15 minuten van Cairns vandaan, in het noorden van de oostkust van Australië. Het voordeel van de minimale slaap die we gehad hadden die dag, was dat we allemaal tegelijk als een blok in slaap vielen op onze plaats van bestemming. Nog 4 nachten hebben Thomas en ik ’s nachts een paar uur klaarwakker in bed gelegen door de jetlag, maar Farah en Julin hebben het ook wat dit betreft (evenals het voor het eerst samen slapen op één kamer) boven verwachting gedaan.

Thomas: De eerste dag hebben we, na het uitslapen, boodschappen gedaan en zijn we gaan zwemmen in het zwembad bij het hotel. We verdiepten ons in wat er leuke en passende activiteiten waren om te doen de komende dagen. En die bleken er meer dan genoeg. Zo gingen we een dag naar het Lagoon, een zwembad dat in Cairns aan de kust is aangelegd omdat er in de zee krokodillen zwemmen. Ook gingen we met de Kuranda Scenic Railway, naar zeggen de mooiste treinrit ter wereld, naar het oorspronkelijk hippie regenwouddorpje Kuranda. Deze 34 km lange treinrit gaat door 15 tunnels en over 40 bruggen dwars door het regenwoud met de Barron Falls als hoogtepunt. Voor Farah en Julin was het een hele ervaring. Farah vond het vooral leuk om te tellen door hoeveel tunnels we reden en Julin plakte (letterlijk en figuurlijk) lekker aan mama.

Rachelle: In Kuranda (wat op zich inmiddels een vrij lelijk toeristisch dorp is geworden) aangekomen, brachten we een bezoek aan de vlindertuin. Erna gingen we met de skyrail van 7,5 km (daarmee de langste kabelbaan ter wereld) weer naar beneden. Hiermee hadden we een prachtig uitzicht van boven over het mooi groene Atherton Tableland, waar we ook vanuit ons appartement op uitkijken. Deze rit in de kabelbaan vonden wij alle vier echt spectaculair! De meisjes en ook wij keken onze ogen uit!

Thomas: Verder vullen we onze dagen met zwemmen en de gebruikelijke gezinsactiviteiten zoals boodschappen doen, eten, rondjes hardlopen (al drie kangaroos gezien), middagslaapjes doen en speeltuintjes bezoeken.

Rachelle: Het reizen met de kleintjes maakt dat je andere keuzes maakt dan toen we nog met ons tweeën reisden. Zo moest ik me dwingen weg te kijken bij bepaalde mogelijkheden zoals raften, snorkelen en hikes door de jungle. Andere opties waren makkelijker te weerstaan. Zo zagen we in een foldertje voor een dierenpark de attractie om met een “friendly python or small saltwater crocodile” op de foto te gaan. Hierbij kreeg ik meteen flashbacks aan toen we in 2009 door het mangrove bos van Thailand kanoden. Toen sprong er namelijk een aap (van de vele apen die in die bossen zaten) op mijn kano, ontblootte zijn tanden en riep luid “ksssssshhht”, terwijl ik “aaaah” terug riep. Onze gids probeerde me nog te overtuigen “no no, it is a friendly monkey, very friendly monkey”. Toen de aap al blazend verder naar mij (en mijn rugzak met eten) toe kwam, werd het voor mij toch best een beangstigende situatie. Razendsnel nam ik mijn opties door: de vluchtoptie was er niet aangezien ik vast zat in een kano, het eten/de tas afstaan: no way…. Wat was ik blij toen ik me dan ook herinnerde dat ik een vredelievende vegetariër ben. Daardoor realiseerde ik me dat ik maandelijks een paar dieren uitspaar, waardoor ik zonder pardon op dat moment de aap met mijn peddel van de kano af kon slaan. En nee, ook achteraf geen enkele schuldgevoelens aan overgehouden: ook onder apen zitten rotzakken.

Thomas: Maar dit gaat helemaal niet over die crocodiles of pythons?

Rachelle: Klopt, even een anekdote tussendoor.

Thomas: Om het verhaal nog langer te maken?

Rachelle: Ja kan wel, we zijn nu toch al bijna bij het eind. Oh en de clou was trouwens dus dat ik door deze ervaring niet meer zo vertrouw op toezeggingen over “friendly” wilde dieren. Maar goed, die keuzes dus wat te doen op reis met zijn vieren als gezin…

Thomas: We hebben wel nog even overwogen om met de boot voor een dagtrip naar het nabije Green Island in de Great Barrier Reef te gaan, om te snorkelen en het eiland te bezoeken. Maar we vonden dit een te grote inspanning voor de kinderen op dit moment in de reis.

Rachelle: Ja dat was een belangrijke reden om het niet te doen. Plus het feit dat Thomas bij het zien van deze trip de, niet eens grappig bedoelde, constatering maakte “nee dat lijkt me meer iets voor jonge mensen onderling”.

Thomas: Ok kan ik dan nog een laatste woord hebben als ik word gedist?

Rachelle: Jep, ga ervoor!

Thomas: Zo zijn we aan het einde gekomen van dit verslag en het eerste stukje van de reis. Morgen (zaterdag) gaan we de camper ophalen, rijden we nieuwe avonturen tegemoet en gaan we het kamperende leven ervaren richting Brisbane. Dag allemaal!

Op je sloffen naar Australië.

Op je sloffen naar Australië.

Opa Johan zegt dag tegen Julin.

Opa Johan zegt dag tegen Julin.

Nog een paar laatste "ditte tussen" voor vertrek van oma Ria.

Nog een paar laatste “ditte tussen” voor vertrek van oma Ria.

Klaar voor vertrek!

Klaar voor vertrek!

Julin on wheels.

Julin on wheels.

Somewhere over the rainbow...

Somewhere over the rainbow…

Het uitdelen van de EHBO-zakjes.

Het uitdelen van de EHBO-zakjes.

De inhoud: voorstelkaartje, oordoppen, Merci-chocolaatje en een ontspanningsoefening.

De inhoud: voorstelkaartje, oordoppen, Merci-chocolaatje en een ontspanningsoefening.

We zijn geiïnstalleerd.

We zijn geïnstalleerd.

Hey ho, let's go! Klaar voor de overstap.

Hey ho, let’s go! Klaar voor de overstap.

Geen betere plek om je te laten vervoeren.

Geen betere plek om je te laten vervoeren.

Jaaaaa, we zijn er!

Jaaaaa, we zijn er!

Zo kan ik wel wennen aan boodschappen doen.

Zo kan ik wel wennen aan boodschappen doen.

"Friendly python/crocs"... yeah right.

“Friendly python/crocs”… yeah right.

Zwemmen en spelen in the Lagoon in Cairns.

Zwemmen en spelen in the Lagoon in Cairns.

En daarom zwemmen we binnen de aangelegde netten in zee!

En daarom zwemmen we binnen de aangelegde netten in zee!

Aan het strand van Trinity Beach.

Aan het strand van Trinity Beach.

Julin was dol op de golven.

Julin was dol op de golven.

Wachten op de trein.

Wachten op de trein.

Julin kijkt eens wat er voorbij komt.

Julin kijkt eens wat er voorbij komt.

Farah en papa kijken naar de watervallen.

Farah en papa kijken naar de watervallen.

De route gaat dwars door het regenwoud.

De route gaat dwars door het regenwoud.

Als de meisjes lekker spelen, kunnen wij ook wat van het uitzicht genieten.

Als de meisjes lekker spelen, kunnen wij ook wat van het uitzicht genieten.

Halverwege lezen en bekijken hoe het spoor tot stand is gekomen.

Halverwege lezen en bekijken hoe het spoor tot stand is gekomen.

Aankomst in Kuranda.

Aankomst in Kuranda.

Treinstation Kuranda.

Treinstation Kuranda.

De meisjes in de vlindertuin van Kuranda.

De meisjes in de vlindertuin van Kuranda.

De watervallen Barron Falls van bovenaf bekijken.

De watervallen Barron Falls van bovenaf bekijken.

Julin in haar nopjes op grote hoogte en Farah vloog bijna weg met de lucht onder haar jurkje.

Julin in haar nopjes op grote hoogte en Farah vloog bijna weg met de lucht onder haar jurkje.

"Wroaah, ik ben een tijger".

“Wroaah, ik ben een tijger”.

Lekker plonzen vanaf de kant.

Lekker plonzen vanaf de kant.

Vanuit het zwembad uitzicht op het Atherton Tableland.

Vanuit het zwembad uitzicht op het Atherton Tableland.

Lekker schommelen.

Lekker schommelen.

Samen trucs bekijken van skatende jongeren.

Goeie trucs bekijken van skatende jongeren.

Samen in de speeltuin en het skatepark.

Samen in de speeltuin en het skatepark.