Posts Tagged: Whitsundays

Kilometers maken, ijsjes eten en plonzen!

Tussenstop met de camper.
Op pad met ons mobiele huis!

Blog 3: zaterdag 12-1-2019 t/m vrijdag 25-1-2019. Foto’s onderaan.

Thomas: Hallo iedereen! Wij zijn inmiddels alweer een ruime 1,5 week verder en we hebben het gevoel alsof we hier al weken zijn. We zitten inmiddels in onze camper en we hebben alweer 4 campings gehad. 

Rachelle: Inderdaad, de tijd beleef je veel intensiever nu je zoveel meemaakt. Het begon op vrijdag 11-1, toen hadden we onze laatste dag in het appartement in Cairns. Daar was het zoals gehoopt gelukt wat te acclimatiseren en de jetlag te verwerken. De meisjes hadden hun draai inmiddels helemaal gevonden in het appartement. Farah had dan ook al een heel ziekenhuis geïnstalleerd daar. Hier waren o.a. de volgende patiënten te vinden: popje Rosita, babypop, maar ook tandpasta, een speeldoosje en verschillende zieke boekjes. Met onze voorbereiding dat de patiënten getransporteerd zouden moeten worden naar Townsville, mochten we het ziekenhuis gelukkig afbreken en hadden we gehoopt haar mentaal ook wat te hebben voorbereid op de wisseling naar de camper en onze nieuwe woonplek voor de komende tijd. 

Thomas: Het was leuk te horen hoe Farah de avond voor vertrek met haar borstel, elastiekjes en speldjes naar de spiegel ging en zei “Ik ga even mijn haren mooi maken voor morgen met de camper”. En de volgende dag gingen we met een volgestouwde auto op naar de Britz camperverhuur. 

Rachelle: Het echte besef hakte er toch duidelijk toen pas in bij Farah, op het moment dat we de deur achter ons dicht trokken van het appartement. Na een pruillipje begon ze dan ook te huilen “maar ik wil hier nog zoveel meer dingen doen… ik vind het hier zo leut…”. Het was wel sneu, maar we zagen het maar als een goed teken dat ze het blijkbaar al zo goed naar haar zin had gehad.

Thomas: Onze Britz camper stond al klaar, maar we kregen hem niet mee voordat we drie uur lang getraind en doorgezaagd werden over het gebruik ervan. Dat was wel even afzien. 

Rachelle: Ik zag Thomas zijn geduld na 45 minuten al exponentieel afnemen. En toen hadden we dus pas de instructievideos (op fastforward) bekeken. Het ruime uur erna leidde de beste man ons door de camper heen om do’s en don’ts uit te leggen over o.a. het gebruik van stroom, legen van de toiletdump, het aansluiten van LPG gas, vullen en verschonen van de watertank, welke switches aan en uit moeten, op welke manier de boel verbouwd kon worden van zitplekken naar bedden etc. 

Thomas: Ik moet toegeven dat ik wel even schrok hoe klein de ruimte was en ik had me ook niet gerealiseerd dat onze pas drie jaar oude camper dus ook drie jaar fulltime verhuurd is geworden en dus best wat versleten is geraakt. De overgang van een luxe appartement was best groot. Helemaal ook omdat we de eerste dagen echt zoekende waren hoe we al onze spullen goed konden organiseren in de camper.

Rachelle: Het is maar goed dat we, tussen alle spullen die overal lagen en de kleintjes die zich ook nog op de “vrije” 3 vierkante meter loopoppervlakte probeerden te verplaatsen, letterlijk onze kont niet konden keren. Anders waren we er waarschijnlijk uit gerend op zoek naar een appartement. Die eerste dag kwamen we namelijk na die 3 uur uitleg over camper en zo een 4 uur vanuit Cairns rijden dan eindelijk op de camping in Townsville aan. Om te constateren dat er van de instructies nagenoeg niks was blijven hangen en we dus alles alsnog moesten zien te ontdekken, met de bedtijd van de meisjes al op de klok. Daar bovenop bleek de temperatuur in de nacht nog steeds ruim 28 graden in de camper te zijn. Echt, we hebben elkaar wanhopig aangekeken en “waar zijn we aan begonnen!?!?” zonder woorden uitgewisseld. Om vervolgens Farah en Julin te vertellen dat het superleuk was dat ze nu in deze gezellige knusse camper naast elkaar mochten gaan slapen. 

Thomas: Farah en Julin deden het gelukkig uitstekend. Sindsdien liggen ze samen op een groot bed, met Julin in een slaaptentje omdat ze anders er iedere keer uit kroop. Toen we eenmaal de verkoeling van de campingzwembaden hadden ontdekt, werden we allemaal wat minder oververhit. Na zo’n 2-3 dagen vonden we onze draai steeds beter. Ik raakte gewend aan het eten koken in de camper en na een week ontdekten we de charme van het gebruiken van de “barbie” (bbq die onder Australiërs erg populair is) in de “camp kitchen”. 

Rachelle: We hebben in de afgelopen 13 dagen de route van Cairns —> Townsville —> Airlie Beach —> Yeppoon —> Maryborough —> Brisbane afgelegd. Dat was in totaal een dikke 1700 km. Met name in het begin voelden we wel druk door het aantal kilometers dat we moesten maken om op tijd in Brisbane te zijn om oma Ria op te gaan halen. Gaandeweg vonden we echter een ritme waarbij we een langere dag van zo een 6 uur reden, dan twee dagen op de camping ergens verbleven, waarop dan weer een reisdag volgde. 

Thomas: Een rijdag noemen we nu gekscherend een blijdag. Farah vindt het meestal wel leuk want die mag dan veel filmpjes kijken, luisterboekjes luisteren en we eten onderweg een ijsje. Ik vind het bij het rijden wel mooi om te zien hoe het landschap verandert van het groene noorden naar het steeds drogere zuiden. Tijdens het rijden mopperen de meisjes heus soms ook wel achterin en dan halen we vanalles uit de kast om ze weer tevreden te stellen, maar dat lukt prima.

Rachelle: En wat we verder dan zo doen die dagen dat we op de campings zijn? De meeste dagen het “gewone” gezinsleven, alleen dan in een betere setting. We lopen naar plaatsen in de buurt, doen wat boodschappen en vermaken ons op de camping. En Farah is blij dat we eindelijk geen afwasmachine meer ter beschikking hebben en ze haar voorgenomen afwasjes kan gaan doen. Ik geniet ervan dat we hier vrijwel continu buiten zijn en leven. We kunnen hierdoor lekker actief zijn en Farah stept inmiddels al nonchalant over de camping heen en maakt af en toe een vriendinnetje. Julin leert nu dan toch echt grotere stukjes lopen, Thomas rent zijn rondjes en we plonzen allemaal met plezier dagelijks 1-2x in het zwembad. 

Tegelijk maakt de setting sommige dingen ook juist lastiger dan thuis. De felle zon en hoge temperatuur (tussen de 29–34 graden) vragen veel smeren en zon weren. Toen onze airco in de camper dan ook begon te lekken, kreeg ik het dan ook letterlijk en figuurlijk wel even benauwd. Gelukkig is dit snel en goed opgelost. Verder zijn er hier naast de reguliere muggen ook zogenoemde “midges” een hele kleine variant, maar zeker net zo vervelend. Met name de eerste week hebben ze ons flink te grazen genomen en toen ik bij het tellen al op 40 muggenbulten zat bij alleen mijn benen, ben ik maar gestopt. Farah vroeg trouwens heel lief of ik nog last van de “minions” had gehad. 

Thomas: In elke plek kijken we ook of er iets bijzonders te doen is in de omgeving. Zo zijn we naar Whitehaven (onderdeel van de Whitsunday eilandengroep) geweest met een dagtocht op de boot. We hebben daarvan geleerd dat we ons met de kinderen toch beter kunnen richten op kleinere uitstapjes, omdat we het zelf ook vermoeiend vonden om met een groep toeristen allerlei activiteiten af te werken. Ik kreeg er niet echt een vrij gevoel bij, omdat je om in de zee te gaan speciale kwal-werende pakken aan moest en de tocht op de boot toch wel erg lang duurde. 

Rachelle: Het mooie van die dag vond ik wel dat ik hierdoor al snorkelend wat van de Great Barrier Reef heb kunnen bekijken! Maar de kleinere uitstapjes die we hebben gedaan, leverden ons toch veel meer plezier op. Zo zijn we in Townsville naar Reef HQ gegaan, een groot aquarium met een schildpaddenziekenhuis erbij. In het idyllische Airlie beach hebben we een prachtige wandeling langs de haven gemaakt en daar weer in een openbaar zwembad bij de zee gezwommen. En in Yeppoon was het waterparadijs op de camping al leuk genoeg om twee dagen door te brengen. 

Thomas: Het is leuk om te zien dat Farah er nu ook plezier in heeft om Engels te leren praten. Ze vraagt wel vaker wat iets betekent of hoe je iets zegt. Ook noemt ze me nu soms “daddy”.

Rachelle: Eigenlijk moeten we haar nu gaan aanleren om daar ook nog “cool” achteraan te zeggen, bedenk ik me nu. Farah maakt nu vooral haar eigen Engels zinnen, zo vraagt ze naar de sluitingstijd van het zwembad volgens: “mummy, ies de swimbed al diecht?”. Verder is het ook leuk te zien dat ze geïnteresseerd is in wat alle borden hier betekenen. We horen dagelijks meermaals “mama, wat mag hier niet?… wat is hier verboden?…. wat betekent dit bord?”. De uitleg is echter vaak dermate cultuurgevoelig, dat ik denk dat ze niet veel aan deze opgedane kennis zal hebben in Nederland. Zo is een greep uit de antwoorden namelijk: “hier moet je oppassen omdat er emoes/kangaroos/koalas kunnen oversteken op de weg” en “hier mag je niet zo met je voeten op de wc-bril gaan zitten als je gaat plassen (poppetje in de Asian squat op de wc), maar je moet wel je voeten netjes op de grond zetten zoals deze (poppetje op de wc)”. Zo burgeren we hier steeds verder in!

Thomas: En nu is het bijna zover dat we oma Ria zo dadelijk in Brisbane kunnen gaan ophalen. Ik vind het heel bijzonder om dit met mijn moeder mee te gaan maken en we hebben er zin in om haar te gaan verwelkomen. Ik ben trots op mijn stoere mams die ons zo achterna reist! Omdat het zaterdag Australia day (soort Koningsdag) is, waren veel leuke campings dit weekend al volgeboekt en daarom hebben we via AirBnb een huis gehuurd in Brighton (vlakbij Brisbane) voor 4 nachten, zodat mijn moeder ook rustig kan acclimatiseren. 

Rachelle: Na deze dagen gaan we onze camperreis weer vervolgen richting Sydney, maar dan nu met zijn vijven! Dag allemaal! Ah daar is Farah net wakker van haar middagslaapje. Farah, wil jij nog wat zeggen tegen de mensen die dit lezen?

Farah: Ja ik wil wel nog wat zeggen, maar ik weet niet hoe ik dat moet doen, want we zijn niet bij die mensen, dus hoe kan ik dus wat zeggen tegen die mensen? Wat nu dan mama? Wat mag ik dan doen?

Rachelle: Nou, als jij gewoon zegt wat je wil zeggen tegen ze, dan typ ik dat en dan lezen de mensen dat. 

Farah: Ok, opa Servé wil heel graag een kangaroo, dat heeft hij gezegd toen we nog in Best waren. Dus ik wil een klein knuffel kangarootje meenemen voor opa Servé, mag dat? Mag ik een klein kangarootje meenemen voor opa Servé in mijn rugzak mama?

Rachelle: Dat is goed Farah… Nou bij deze pap, je hebt geluk! En vast ook heel veel groetjes van Farah aan iedereen anders die dit leest! Daaag!

Farah's ziekenhuis in Cairns.
Farah’s ziekenhuis in Cairns.
Op de camping in Townsville. Farah zet de kinderstoel voor Julin in elkaar.
Op de camping in Townsville. Farah zet de kinderstoel voor Julin in elkaar.
Farah stept er op los en maakt steppende vriendinnetjes.
Farah stept er op los en maakt steppende vriendinnetjes.
We rijden afwisselend een stuk. Op sommige dagen wel bijna 400km. En dat is veel, in een camper met een gemiddelde snelheid van 90km. per uur en met twee kinderen op de achterbank.
We rijden afwisselend een stuk. Op sommige dagen wel bijna 400km. En dat is veel, in een camper met een gemiddelde snelheid van 90km. per uur en met twee kinderen op de achterbank.
Samen de afwas doen. Eén van de favoriete bezigheden van Farah.
Samen de afwas doen. Eén van de favoriete bezigheden van Farah.
'(v)is, (v)is, (v)is', zegt Julin in ReefHQ.
‘(v)is, (v)is, (v)is’, zegt Julin in ReefHQ.
Farah leert wat een duiker is en bekijkt de duikflessen eens goed.
Farah leert wat een duiker is en bekijkt de duikflessen eens goed.
Julin voelt zich er wel thuis!
Julin houdt van vis!
Schildpaddokter Farah in ReefHQ.
Schildpaddokter Farah in ReefHQ.
De bedjes van Farah en Julin. Met een slaaptentje voor Julin omdat ze anders uit bed valt.
De bedjes van Farah en Julin. Met een slaaptentje voor Julin omdat ze anders uit bed kruipt.
De dames op de achterbank. Farah houdt haar backpack altijd stevig vast en dicht bij zich.
De dames op de achterbank. Farah houdt haar rugzakje altijd stevig vast en dicht bij zich.
Een tussenstop in Home Hill waar we bij een supermarkt even uitrusten na een flink stuk rijden.
Een tussenstop in Home Hill waar we bij een supermarkt even uitrusten na een flink stuk rijden.
Tussenstop met de camper.
Tussenstop met de camper.
In het noorden van Australië is de omgeving nog groen.
In het noorden van Australië is de omgeving nog groen.
Farah en Julin zingen mee met kinderliedjes op de achterbank.
Farah en Julin zingen mee met kinderliedjes op de achterbank.
Farah stept er op los...
Farah stept er op los tijdens de wandeling langs de mooie haven van Airlie Beach…
...en bewonderd de boten.
…en bewondert de boten.
Op weg naar het lagoon van Townsville.
Op weg naar het lagoon van Airlie Beach.
Farah in de draagzak bij Rachelle.
Farah komt even bij van het steppen in de draagzak bij Rachelle.
Tankstation voor boten.
Tankstation voor boten.
Julin doet een dutje in de wandelwagen.
Julin doet een dutje in de wandelwagen.
Ken je borden!
Ken je borden!
We vieren de verjaardag van Thomas bij de camper!
We vieren de verjaardag van Thomas bij de camper!
We lezen de reacties op ons reisverhaal. Ook Julin leest mee.
We lezen al jullie reacties op ons reisverhaal. Ook Julin leest mee.
Wandeltocht bij Whitehaven.
Wandeltocht bij Whitehaven.
Farah en papa beklimmen de trapjes.
Farah en papa beklimmen de trapjes.
Zoals alle toeristen even poseren bij het uitzicht.
Zoals alle toeristen even poseren bij het uitkijkpunt over de Whitsundays.
We zitten onder een parasol tegen de felle zon.
Op het strand van Whitehaven beach. Het zand is zo wit dat het licht heel fel reflecteert.
Julin kruipt door door het fijne zand.
Julin kruipt door door het fijne zand.
Farah werkt aan haar zandkasteel.
Farah werkt aan haar zandkasteel.
Julin speelt met het fijne zand.
Julin speelt met het fijne zand.
Farah komt even bij van de drukke dag met een filmpje op de iPad.
Farah komt even bij van de drukke dag met een filmpje op de iPad.
Rachelle komt terug van het snorkelen.
Rachelle komt terug van het snorkelen.
Farah vermaakt zich op de boot.
Farah vermaakt zich op de boot.
Julin oefent met lopen op de camping. Op de achtergrond onze camper.
Julin oefent met lopen op de camping. Op de achtergrond onze camper.
An icecream a day keeps the doctor away.
An icecream a day keeps the doctor away!
Farah kiest een ijsje uit.
Farah kiest een ijsje uit.
Als een echte Aussie de barbie (BBQ) uitproberen.
Daddy at the barbie.
Samen eten in de camping kitchen.
Samen eten in “the camp kitchen”.
Julin vind het leuk om van de glijbanen af te gaan en roept: 'meer, meer!'
Julin vindt het leuk om van de glijbanen af te gaan en roept: ‘meer, meer!’
'Hoera, hier komen we!'
‘Hoera, hier komen we!’